كه از پيش ما بشدند و آن عذاب ما بجستند ، براى آن كه حقّا كه ايشان نه هرگز سست ياوند و سست گردانند خداى را بگرفتن از عذاب ايشان را « 1 » * 60 - و ساخته و آراسته مىداريد براى ايشان هر چند بتوانيد شما ساختن از نيروى بسلاح و آلت حرب ساختن و از وابستن و نگاه داشتن ور آخر اسبان را ، بترسانيد و بهراسنيد بدان دشمنان خداى را در دين و دشمنان شما را در دين ، و بترسانيد ديگرانى را از فرود ايشان هم از كافران كه ندانيد ايشان را از آدمى و پرى ، خداى عزّ و جلّ مىداند ايشان را ؛ و آنچه خزينه كنيد و به كار بريد از چيزى از خواسته در راه دين و طاعت خداى بسلاح و اسب و آلت حرب سبرى ( ؟ ) و تمام وادهند با شما ثواب و مزد آن در بهشت و شماايد كه هيچ ستم نكنند بر شما به هيچ روى « 2 » * 61 - و اگر بحسبند و همبينند ( ؟ ) و راى كنند و بال بسايند صلح و آشتى را ؛ پس بحسب و هم ( ؟ ) و راى كن ، تو نيز بال بساى آن صلح را ، و تكيه دل كن بر خداى عزّ و جلّ ، « 3 » حقّا كه او است او آن همه شنو گفتارتان را همه دان وفا و خيانت را در صلح و عهد « 4 » *

--> ( 1 ) - و مه پنداريد آن كسها را كه كافر شدند بيشى كنند كه ايشان نه عاجز كنند . ( خ ) ( 2 ) - و سازيد ايشان را آنچه بتوانيد از نيرو وز بستن اسبان ، مىترسانيد بدان دشمنان خداى را و دشمنان شما را و ديگرانند از بيرون ايشان ، ندانيد ايشان را ، خداى داند ايشان را ، و آنچه هزينه كنيد از چيزى از بهر خداى تمام بدهد سوى شما . ( خ ) ( 3 ) - و اگر ميل كنند به صلح كردن ، ميل كن بدان و توكل كن بر خداى . ( نا ) - و اگر بگرايند سوى آشتى بگراى سوى وى و توكل كن بر خداى . ( صو ) ( 4 ) - اگر بگردند به صلح ، بگرد و توكل كن بر خداى كه اوست شنوا و دانا . ( خ )